Podstawowe informację:
Imię i nazwisko: Kevin Steen
Ring name: Kevin Owens, Kevin Steen
Data urodzenia: 7 maja 1984 (30 lat)
Miejsce: Saint-Jean-sur-Richelieu, Quebec, Kanada
Waga | Wzrost: 110kg I 180 cm
Debiut wrestliingowy: 7 maj 2000


Kevin Steen (urodzony 7 maja 1984) jest kanadyjskim wrestlerem, obecnie ma podpisany kontrakt z WWE a już niedługo będzie występował w NXT. Kevin jest znany z występów dla innej federacji – Ring of Honor (ROH), jest on byłym ROH World Championem oraz byłym mistrzem ROH World Tag Team. Steen występował również w innych federacjach niezależnych, zwłaszcza Pro Wrestling Guerrilla (PWG), gdzie jest byłym trzykrotnym posiadaczem zarówno PWG World Championship jak i PWG World Tag Team Championship. Steen jest żonaty, ma syna Owena i córkę Élodie Leila.

Kariera wrestlingu
Steen po raz pierwszy zainteresował się wrestlingiem po obejrzeniu walki pomiędzy Shawnem Michaelsem a Kevinem Nashem na Wrestlemanii XI w wieku 11 lat. Trzy lata później jego rodzice pozwolili mu na rozpoczęcie treningu pod okiem Serge Jodoina, wrestlera z Quebec. Rok później zaczął trenować z Jacquesem Rougeau. Pierwszy pojedynek Kevina odbył się w jego szesnaste urodziny w Assomption, 7 maja 2000. Steen trenował u Rougeau i także walczył dla niego, występował także m.in. na International Wrestling Syndicate.
 
Combat Zone Wrestling (2004?2006, 2008)
Steen zadebiutował w Combat Wrestling Zone (CZW) 10 września 2004 na evencie High Stakes. Przegrał tam fatal four way match z El Generico, Excess i SeXXXy Eddym, ten ostatni wygrał pojedynek. Kevin kontynuował występy w CZW i wkrótce potem połączył siły z El Generico (obecnie Sami Zayn) a ich rywalem był Super Dragon i Excalibur. 14 Maja 2005 roku Steen wziął udział w “CZW Best of the Best tournament” gdzie wystąpił w finale po pokonaniu Kennego The Bastard w pierwszej rundzie a Chrisa Hero w drugiej. Kevin niestety nie wygrał finału, walkę fatal four-way match ostatecznie wygrał Quakenbush. Prócz nich w ringu pojawili się B-Boy i Super Dragon. Kilka miesięcy później w sierpniu, Steen został pierwszy raz mistrzem CZW Iron Man, pokonując Franky The Mobster. Kevin bronił mistrzostwa przeciwko takim zawodnikom jak: Nate Webb, El Generico, Chris Sabin, Necro Butcher, D.J. Hyde, B.J. Whitmer, The Messiah i Super Dragon. W cage matchu na CZW Trapped Steen przegrał walkę na rzecz zawodniczki LuFisto, Kevin wyjechał potem na tournee Dragon Gate.
 
Pro Wrestling Guerrilla (2005?2008, 2010?2014)
File:Kevin Steen.jpgGdy Steen występował w CZW, brał udział także w pokazach dla Pro Wrestling Guerrilla (PWG). 13 maja 2005 roku na Jason Takes PWG Kevin brał udział w pierwszym pojedynku dla tej federacji niezależnych. Steen pomógł Excaliburowi pokonać Super Dragona w Guerrilla Warfare matchu. 6 sierpnia 2005 roku Steen wygrał PWG Championship pokonując AJ Stylesa na Zombies Shouldn’t Run. Kevin posiadał pas przez ponad cztery miesiące, stracił mistrzostwo na rzecz Joey’a Ryan’a na Chanukah Chaos (The C’s Are Silent) po interwencji Super Dragona. Feud Steena i Dragona trwał do 16 grudnia 2005 roku kiedy to zmierzyli się na Astonishing X-Mas w Guerrilla Warfare matchu. W 2006 roku Steen połączył siły z El Generico, wkrótce zaczęli walczyć o mistrzostwo PWG World Tag Team. W lipcu 2007 roku na Giant Size Annual #4 Steen i Generico pokonali obecnych mistrzów czyli PAC’a (obecnie Adrian Neville) i Rodericka Stronga, tym samym zostając mistrzami Tag Team. Team Steena i Generico posiadał pasy mistrzowskie przez trzy miesiące, pokonała ich drużyna Daveya Richardsa i Super Dragona podczas pobytu w Anglii na “European Vacation II” tour od PWG. Następnej nocy Steen wraz z PACem próbował odzyskać pasy mistrzowskie, przed walką ring annoucer dodał, że przegrani opuszczają federację. Steen przegrał i wraz z PACem opuścił PWG. Steen powrócił do PWG i ponownie zdobył pasy Tag Team wraz z El Generico pokonując The Dynasty (Joey Ryan & Scott Lost) 21 marca 2008 roku w impromptu match. Mistrzowie jako pierwsza drużyna była częścią PWG “Dynamite Duumvirate Tag Team Title Tournament” gdzie ich zadaniem była obrona pasów mistrzowskich. W finale przegrali z Jackiem Evansem i Roderickiem Strongiem kończąc po raz drugi ich title reign. Ponownie Kevin opuścił federację. Po raz kolejny Steen odszedł z ROH w 2010 roku i ponownie przeszedł do PWG. 11 grudnia 2010 roku Steen walczył z Akirą Tozawą w jego pierwszym pojedynku od dwóch lat w PWG. Kevin sporadycznie występował w federacji, 29 stycznia 2011 roku Steen pokonał Chrisa Hero na PWG’s WrestleReunion. W four-way tag team matchu na DDT4 Nightmare Violence Connection (Steen i Akira Tozawa) ostatecznie przegrali w finale DDT4 tournament z The Young Bucks. 2 lutego 2011 roku ogłoszono, że Steen ponownie połączy siły z Akirą Tozawą w turnieju, który odbył się 4 marca. W pierwszej rundzie Steen i Tozawa pod nazwą Nightmare Violence Connection pokonali Briscoe Brothers (Jay & Mark Briscoe). Po kolejnym zwycięstwie nad mistrzami ROH World Tag Team The Kings of Wrestling (Chris Hero & Claudio Castagnoli) dotarli oni do finału. W finale tego turnieju zostali jednak pokonani przez Young Bucks (Matt & Nick Jackson). 23 lipca na ósmej rocznicy PWG Steen po raz pierwszy pokonał PAC’a w singles matchu, zanim wraz z CIMĄ pokonał The Young Bucks czyli obecnych mistrzów PWG World Tag Team w non-title matchu. Po pokonaniu przez Claudio Castagnoliego (obecnie Antonio Cesaro) i Chrisa Hero w main evencie show (Claudio obronił PWG World Championship), Kevin wyzwał go do walki w trzecim jego pojedynku na tej gali. Steen pokonał Castagnoliego i stał się mistrzem PWG po raz drugi. Na evencie 20 sierpnia na 2011 Battle of Los Angeles Steen pokonał Dave?a Finlaya i Eddiego Edwardsa w pierwszej rundzie i w półfinale. W finale Steen został pokonany przez starego rywala – El Generico. Podczas pierwszej obrony pasu mistrzowskiego, Steen pokonał byłego mistrza – Daveya Richardsa. Natomiast już 22 października Steen stracił mistrzostwo w walce z El Generico w ladder matchu po interwencji The Young Bucks. Po walce Super Dragon wystąpił po raz pierwszy od trzech lat pomagając Kevinowi w walce z The Young Bucks. Tag Teamowy pojedynek odbył się 10 grudnia w Guerrilla Warfare matchu gdzie Steen i Dragon, znani jako “Appetite for Destruction” pokonali The Young Bucks zdobywając PWG World Tag Team Championship. 17 marca Steen pokonał El Generico i Eddiego Edwardsa w three-way matchu i po raz trzeci został mistrzem PWG World. Steen 21 kwietnia obronił swój pas mistrzowski pokonując Samiego Callihana w open challenge. W dniu 25 maja Steen bronił po raz kolejny swoje mistrzostwo w walce z Brianem Cage-Taylorem. Tej samej nocy Steen i Dragon zostali pozbawieni pasów Tag Team a Dragon przeszedł heel turn. 21 lipca na Threemendous III Kevin z powodzeniem obronił pas mistrzowski PWG World przeciwko Williemu Mackowi. 1 września podczas kolejnej odsłony 2012 Battle of Los Angeles Steen został wyeliminowany już w pierwszej rundzie przez Ricocheta, który wykorzystał rozproszenie przez Briana Cage’a. Po tym jego pas został skradziony przez zwycięzcę tego turnieju Adama Cole’a. Steen 27 października obronił swój pas w three-way matchu z Michaelem Elginem i Ricochetem, po walce Steen został wyzwany przez Adama Cole do walki w dniu 1 grudnia. Steen przegrał pojedynek w Guerrilla Warfare match a Adam Cole został nowym mistrzem. Po tym jak El Generico podpisał kontrakt z WWE, on i Steen zjednoczyli się w jednym pojedynku 12 stycznia 2013 roku na 2013 Dynamite Duumvirate Tag Team Title Tournament. Po zwycięstwie nad Briscoe Brothers & Future Shock, zostali pokonani w finale tego turnieju przez Young Bucksów. W końcu 31 sierpnia Steen przeszedł heel turn tym samym tworząc nową stajnię nazwaną “The Mount Rushmore of Wrestling” wraz z mistrzem PWG World Adamem Colem i mistrzami World Tag Team Young Bucks. W dniu 26 lipca 2014 roku Steen pokonał Trevora Lee w swoim pożegnalnym pojedynku na PWG.

Ring of Honor (2007?2014)
File:Steenerico.jpg
Kevin Steen powrócił do Ring of Honor 17 lutego 2007 roku gdzie wraz z El Generico zmierzył się z Briscoe Brothers. 14 kwietnia podczas pojedynku do ringu powrócił Mark Briscoe, który w walce pomiędzy drużyną Steena i Generico a braćmi Jayem i Erickem Stevensem interweniował. Mark został zaatakowany przez Generico i Steena i ostatecznie Steen po wykonaniu package piledriver przypiął go. 11 maja Steen (jako heel) oraz Generico (jako face) pokonali Jasona Blade’a i Eddiego Edwardsa. Na gali ROH Respect is Earned drużyna Steena i El Generico pokonała takie drużyny jak Irish Airborne (Jake i Dave Crist), Pelle Primeau’a i Mitcha Franklina oraz Jimmy’ego Rave’a i Adama Pearce’a w Tag Team Scramble dark matchu. Tej samej nocy Kevin i Generico walczyli w brawlu z Braćmi Briscoe, zakończyli go rozwalając krzesełko na głowie Mark’a. Na Driven górą byli bracia Briscoe, którzy tym samym obronili tytuły ROH World Tag Team. W czterech walkach zespół Generico i Steena wygrał tylko jeden pojedynek na Death Before Dishonor V Night 1 w non?title Boston Street Fight matchu. 6 czerwca 2008 roku Kevin i El Generico wzięli udział w turnieju one night ROH World Tag Team Championship. Pokonali zespoły takich zawodników jak Go Shiozaki i ROH World Champion Nigel McGuiness oraz Chris Hero i Adam Pearce. W finale przegrali z Jimmym Jacobsem i Tylerem Blackiem (obecnie Seth Rollins). Generico i Steen pierwsze mistrzostwo Tag Team wygrali 19 września na tapingach w Bostonie pokonując Age of the Fall. 10 Kwietnia 2009 roku stracili mistrzostwa na rzecz The American Wolves. 19 grudnia 2009 roku na Final Battle 2009 po porażce z Young Bucksami Steen przeszedł heel turn atakując El Generico. Kevin w związku z tym znalazł nowego partnera – Steve’a Corino. Na PPV The Big Bang! Generico i Cabana pokonali Steena i Corino przez dyskwalifikację (Steen uderzył krzesełkiem swojego byłego partnera). 19 czerwca na Death Before Dishonor VIII, Steen pokonał El Generico w singles matchu. 11 września na PPV Glory By Honor IX Generico i Cabana ponownie pokonali Steena i Corino w Double Chain matchu. Po walce Kevin zaatakował El Generico po czym zdjął mu maskę. Finał ich feudu miał miejsce na PPV o podobnej nazwie a dokładnie Final Battle 2010, Steen na szali umieścił swoją karierę a El Generico swoją maskę. El Generico wygrał walkę a więc Steen został zmuszony do odejścia z ROH. Feud ten został uznany przez Wrestler Observer Newsletter za najlepszy w roku. Przed walką a dokładnie 4 listopada umowa Kevina Steena z Ring of Honor został zakończona z problemów finansowych ROH.

Najgorszy Koszmar Wrestlingu (2011?2013)File:Kevin Steen and Eddie Edwards face off.jpgKiedy Steen opuścił ROH przytył do 132kg, wcześniej przed powrotem do ROH dzięki Jimowi Cornette schudnął 15kg. Kevin powrócił do ROH w 2011 roku na Best in the World 2011 wprowadzony przez Corino. Po walce Corino z Michaelem Elginem, Steen uratował Corino od ataku The House of Truth, niestety zakończyło się odwrotnie czyli House of Truth zaatakowało Steena oraz jego menadżera Jimmy’ego Jacobs’a. Na tej samej gali Jim Cornette przypomniał, że Steen nie może walczyć dla ROH i nakazał wyrzucenie go z areny. Feud był kontynuowany i 22 lipca biuro ROH zostało “zhakowane” przez Steena, który pisał posty wychwalające Pro Wrestling Guerrilla. Natomiast 15 września Kevin ponownie “zhakował” ROH i wyświetlił wideo w którym poinformował, że pojawi się na ROH’s Death Before Dishonor IX.  17 Września Steen przerwał walkę pomiędzy El Generico a Jimmym Jacobsem i wyzwał Steve Corino, który w tym czasie był w Japonii. Jim Cornette i prezydent ROH Cary Silkin nakazali Steenowi opuszczenie areny w towarzystwie ochrony ale mimo to Kevin chciał wykonać Package Piledrive na tym drugim. 5 listopada na kolejnej edycji Ring of Honor Wrestling Steen pojawił się z talentem Ohio Valley Wrestling Christianem Mascagni, który odgrywał rolę jego doradcy prawnego. Mascagni groził ROH i Jimowi Cornette czynnościami prawnymi chyba, że Steen zostanie przywrócony do walk w federacji. Kilka tygodni później a dokładnie 3 grudnia Steen otrzymał możliwość walki z Steve Corino na Final Battle 2011. Steen wygrał pojedynek tym samym przywracając swoją karierę w ROH. Na końcu show rozpoczął konfrontację z obecnym mistrzem ROH World Champion Daveyem Richardsem i przyrzekł mu, że będzie mistrzem ROH w 2012 roku. Jego obietnica wypełniła się 12 maja na Border Wars gdzie Steen pokonał Richardsa i po raz pierwszy zdobył mistrzostwo ROH. Dla ciekawostki Steen stał się pierwszym kanadyjskim wrestlerem, który trzymał to mistrzostwo. Po walce Steve Corino uściskał Steena i Jacobsa tym samym zapoczątkowali stajnie o nazwie S.C.U.M. (Suffering, Chaos, Ugliness i Mayhem = Cierpienie, Chaos, Brzydota i Zamęt). Kevin 15 czerwca obronił pas w walce przeciwko Eddieemu Edwardsowi. Na gali Best in the World 2012: Hostage Crisis, Steen pokonał Daveya Richardsa i ponownie obronił mistrzostwo ROH World Championship. Po zwycięstwach nad Eddiem Kingstonem, Rhino i Michaelem Elginem, Kevin zmierzył się 16 grudnia na Final Battle 2012: Doomsday z powracającym do ROH El Generico. Steen ponownie wygrał pojedynek i pas stracił dopiero 5 kwietnia na rzecz Jaya Briscoe na gali Supercard of Honor VII.

File:ROH World Champion Kevin Steen.jpg


Final run (2013?2014)

Na tapingach następnej nocy S.C.U.M odwróciło się od Steena a Corino ogłosił, że Kevin już nigdy nie będzie w federacji. Mimo to Steen powrócił do federacji 4 maja gdzie zastąpił Jaya Lethala i wraz z Michaelem Elginem zmierzył się z członkami S.C.U.M Cliffem Comptonem i Jimmym Jacobsem. Steen walkę przegrał ale dalej kontynuował z nimi feud. Po kilku próbach zdobycia pasu ROH zmierzył się Michaelem Bennettem z którym rozpoczął feud. Na Final Battle 2013 Steen pokonał Bennetta w Stretcher matchu – przegrany zaprzestaje korzystać z piledrivera. Steen po wygraniu walki z trzema rywalami dostał szansę na pas ROH. Niestety przegrał ją z obecnym mistrzem Adamem Colem. Po pokonaniu Silasa Younga na Best in the World 2014, Steen ogłosił, że zostało mu półtora miesiąca kontraktu w ROH. Jego ostatni pojedynek odbył się 19 lipca na tapingach Ring of Honor gdzie pokonał Steve’a Corino.

WWE
NXT (2014-2015)
W dniu 12 sierpnia 2014 WWE ogłosiło, że Kevin Steen podpisał kontrakt z federacją i będzie występować w NXT, gdzie nadano mu ring name Kevin Owens. Owens zadebiutował na NXT TakeOver: R Evolution, gdzie pokonał CJ Parkera. Jeszcze tej samej nocy, kiedy Sami Zayn wygrał NXT Championship, Owens wyszedł mu pogratulować, jednak zaraz po tym wykonał na nim Powerbomb na krawędź ringu i tym samym przeszedł heel turn. 18 grudnia 2014 roku na NXT Kevin walczył z byłym mistrzem NXT, lecz walka zakończyła się podwójnym wyliczeniem. Po walce Owens zaatakował Neville’a. Kiedy Kevin ponownie zaatakował Zayna po walce, Sami czuł się już poirytowany i wyzwał go na pojedynek, jednak Owens chciał tylko walczyć pod warunkiem, że NXT Championship będzie na szali. Walka o tytuł została ustalona na NXT TakeOver: Rival, które odbyło się 11 lutego 2015 roku. Owens odebrał tytuł Zaynowi, gdy sędzia zakończył walkę po tym, jak Kevin wykonał pięć Powerbombów i już szykował się do szóstego. Na odcinku NXT 25 marca z powodzeniem obronił tytuł w walce z Finnem Balorem. Na NXT TakeOver: Unstoppable odbył się rewanż Owensa i Zayna o pas NXT, ale w walce nie został wyłoniony, ponieważ Owens cały czas atakował Zayna , dopóki nie powstrzymał go debiutujący na tej gali Samoa Joe. Po tygodniach napięć między tymi dwoma zawodnikami obaj zmierzyli się 17 czerwca na NXT. Po nie rozstrzygniętej walce nadal trwała między nimi bójka do tego momentu, aż ich nie rozdzielono. Na specjalnej gali WWE Network w Tokyo, Japoni 4 lipca Owens stracił swój pas na rzecz Finna Balora, kończąc tym samym swoje 143 dniowe panowanie. Na NXT TakeOver: Brooklyn Owens otrzymał rewanż w Ladder Matchu przeciwko Balorowi, ale nie udało mu się wygrać. Ta walka była jego ostatnią w NXT.

Feud o Intercontinental Championship (2015 – obecnie)
Owens zadebiutował niespodziewanie w głównym rosterze 18 maja 2015 roku na RAW odpowiadając na US Open Challenge Johna Ceny, jednak zamiast walki Owens zaatakował Cene i nadepnął na jego pas, pokazując tym samym brak szacunku. Doprowadziło to do walki na Elimination Chamber, gdzie United States Championship nie był postawiony na szali i Owens czysto wygrał. Rewanż między nimi odbył się na Money in the Bank, gdzie wygrał Cena, jednak po walce Owens wykonał na nim Powerbomb na krawędź ringu. Walka kończąca feud tych zawodników odbyła się na Battleground o pas United States, którą wygrał Cena i zatrzymał pas przy sobie. Na Night of Champions Owens pokonał Rybacka w walce o Intercontinental Championship i tym samym stał się jego posiadaczem. Na Hell in a Cell Kevin bronił pas w rewanżu z Rybackiem i wygrał. Owens następnie wziął udział w turnieju, który miał wyłonić nowego mistrza WWE. Doszedł. aż do półfinału, ale tam przegrał z Deanem Ambrosem. Po tym, jak Ambrse stał się pierwszym pretendentem do Intercontinental Championship, Owens stracił na jego rzecz tytuł na TLC. 28 grudnia na RAW Owens przegrał z Nevilem, ale zaraz po walce go zaatakował do tego momentu, aż go powstrzymał Ambrose. Tej samej nocy Owens zaatakował Deana po jego walce i wykonał Powerbomb na stół komentatorski. Podczas Royal Rumble Owens otrzymał rewanż w walce z Deanem w Last Man Standing Matchu, jednak nie udało mu się wygrać. W Royal Rumble Matchu o WWE World Heavyweight Championship Kevin wszedł z numerem 18 i wyeliminował debiutującego w WWE A.J. Styles. Sam Owens został wyeliminowany przez byłego rywala z NXT Sami’ego Zayna.



Inne media:

W 2013 roku ROH wydało DVD nazwane Kevin Steen: Hell Rising, które zawierało jego najlepsze walki i jego najlepsze wywiady-segmenty. Kevin mówił także o jego relacjach z Jimem Cornette i bookingu w tej federacji. DVD zostało wycofane ze sklepu internetowego ROH wkrótce po jego wydaniu.

Akcje kończące:

Pop-up powerbomb – WWE
Crossface ? 2010
F-Cinq (ROH) / Deep Sea Diverticulitis(PWG) (Fireman’s carry facebuster) ? od 2012
Package piledrive
SharpshooterSteenalizer (Package fallaway powerbomb)

Nicknamy:

“Mr. Wrestling”
“The Anti-Christ of Pro Wrestling”
“Wrestling’s Worst Nightmare”

Piosenki wejściowe:

“Fight” – CFO$ (WWE/NXT)
“Tear Away” – Drowning Pool (CZW / PWG / ROH)
“Word Up!” – Korn (IWA-MS)
“Now You’re a Man” – DVDA (PWG)
“Unsettling Differences” – Blue Smock Nancy (ROH)

Najważniejsze nagrody:

Wrestling Observer Newsletter:
Best Brawler (2010?2012)
Feud of the Year (2010) vs. El Generico

Pro Wrestling Illustrated:

10 miejsce na liście PWI 500 – 2013

ROH World Championship (raz)

ROH World Tag Team Championship (raz)

PWG World Championship (3 razy)

PWG World Tag Team Championship (3 razy)

CZW Iron Man Championship (raz)

Zmiana wyglądu przez całą karierę:

Źródło tłumaczenia biografii: http://en.wikipedia.org/wiki/Kevin_Steen



  • john ślina

    mogli powiedziec coś o jego ”bitwach” z dolphem zigglerem i nevillem w koncu tyle ich stoczył

  • John John

    Dopiero teraz załapałem, że się urodził tego samego dnia co ja. To Ci byczek jeden.

  • XDamian

    Po chuj tu jego biografia,nie lepiej dać Deana,Romana,Samiego,nwm wyatta? Byle kto,ale nie on…

    • Hassos

      Po co Roman? Każdy wie jak powstaje drewno.

      • XDamian

        Widać kolejny profesor wrestlingu który nie wie co to scenariusz i ocenia zawodników bez znajomości…

  • Dravath

    myślałem że jest wyższy 😀

  • Dravath

    myślałem że jest wyższy 😀