Aby przeczytać biografie Randy’ego Ortona kliknij czytaj dalej


Krótka Biografia
 
Randal Keith Orton znany jako Randy Orton urodzony 1 Kwietnia 1980 to amerykański wrestler oraz aktor. Randy jest trzecią generacją wrestlerów z jego rodziny, jego dziadek to Bob Orton Sr, jego ojciec “Cowboy” Bob Orton, a jego wujek to Barry O, który brał udział w przemyśle wrestlingu. Przed przeniesieniem do World Wrestling Federetion trenował i wałczył w Mid-Missouri Wrestling Association. Następnie w  Ohio Valley Wrestling gdzie zdobył mistrzostwo Hardcore. Po podpisaniu kontraktu z WWF/E stał się członkiem Evolution, która szybko doprowadziła go do zdobycia pasu WWE Intercontinental Championship. Orton uzyskał także przydomek “Legend Killer” podczas storyline’u gdzie miał brak szacunku do Hall of Famer’ów, których pobił bardziej niż miał w planie. W wieku 24 lat został najmłodszym mistrzem wagi ciężkiej. Związku z wygraną Randy odszedł od stajni Evolution i rozpoczął z nimi feud. W 2006r. połączył siły z Edge’m i założył Tag Team o nazwie Rated-RKO. Razem z Edge’m zdobył pas World Tag Team Championship. W połowie 2007r. ich drużyna się rozpadła. Następnie Orton zdobył pas WWE Championship. W 2007r. Randy założył stajnie The Legacy w której byli synowie byłych legendarnych wrestlerów. Cody Rhodes – Dusty Rhodes, Ted DiBiase – Ted DiBiase Sr. Tag Team się rozwiązał 2010r.. Ogólnie rzecz biorąc, Orton zdobył 11 mistrzostw w WWE, w tym trzy razy World Heavyweight Championship, sześć razy WWE Championship, raz WWE Intercontinental Championship oraz raz World Tag Team Championship. Jest on także zwycięzcą Royal Rumble Matchu w 2009r.
Pełna Biografia:

 

Życie Wczesne
Randy Orton urodził się 1 Kwietnia 1980r. w Knoxville, Tennessee. Syn Elaine i Bob’a Orton”a. Ma młodsze rodzeństwo – Becky oraz Nathan’a. Z doświadczenia jest profesjonalnym zapaśnikiem. Rodzice próbowali przekonać go aby pozostał z dala od tego biznesu ale bezskutecznie. Orton szkolił się w Hazelwood Central High School, gdzie był amatorskim zawodnikiem. Po ukończeniu Hazelwood w 1998r. wstąpił do United States Marine Corps (Piechoty morskiej Stanów Zjednoczonych). Zgodnie z Uniform Code of Military Justice , Private First Class został skazany na 38 dni w więzieniu wojskowym za złe zachowanie w United States Marine Corps.
 
Kariera wrestlera
 
Szkolenie
Randy zadebiutował w 2000r. w Mid-Missouri Wrestling Association w St Louis, Missouri. W zabytkowym klubie “Louis Wrestling Club” gdzie był szkolony również jego ojciec Bob. Występował tam z zapaśnikami takimi jak: Ace Strange, Mark Bland. W 2001r. Randy podpisał kontakt z World Wrestling Entertainment i został wysłany do rozwojówki (Ohio Valley Wrestling) w Louisville gdzie kontynuował swój trening. Podczas pobytu w OVW współpracował z Bobby’m Eaton’em. Zdobył mistrzostwo OVW Hardcore pokonując Mr. Black 14 lutego. 5 maja 2001r. zdobył ponownie OVW Hardcore Championship pokonując Flash’a Flanagen’a.
 
World Wrestling Federation/Entertainment (2002-2005)
Po raz pierwszy wystąpił podczas WrestleMania X8 Fan Axxess, gdzie został pokonany przez Tommy’ego Dreamer’a. Po raz pierwszy w telewizji wystąpił 25 kwietnia 2002r. w walce przeciwko Hardcore’mu Holly’emu na SmackDown!. Wkrótce potem Randy stał się ulubieńcem fanów i został umieszczany w kilku walkach przeciw Holly’emu. We wrześniu 2002r. został przeniesiony na RAW, gdzie pokonał Steviego Richardsa. W ciągu kilku tygodni od jego debiutu na RAW, doznał kontuzji barku, która spauzowała go na kilka miesięcy. Po własnym programie Randy News Network na RAW stawał się coraz bardziej egocentrycznym złoczyńcą. Następnie Randy dołączył do stajni Evolution, która składała się z Ric?a Flair’a, Batisty i Triple H. Grupa była bardzo push?owana np. po ich dominacji na gali Armagedon w 2003r. byli w posiadaniu wszystkich pasów RAW oczywiście tylko męskich. Orton spędził większość czasu pomagając Triple H który walczył z challenger?ami do pasa World Heavyweight Championship. Orton dołączył do Six-Man Elimination Chamber Match o pas World Heavyweight Championship na SummerSlam by pomóc Triple H obronić pas. Orton został wyeliminowany przez Goldberga. Nieco później stał się “The Legend Killer’em”, był tak utalentowany, że reklamował się jako przyszłość wrestlingu. Rozpoczął on feud z Legendami Wrestlingu i zyskał hańbę za brak szacunku do starszych i szanowanych nazwisk w historii wrestlingu. Z pomocą swojego mentora Ric’a Flair’a pokonał Shawn’a Michaels’a na Unforgiven w starciu Legenda vs. Legend Killer. 26 Kwietnia 2004r. podczas RAW splunął na twarz Harley’a Race’a. W tym czasie zaczął używać atak “RKO”, którego nazwa pochodzi od pierwszych liter jego imienia “Randal Keith Orton”. 14 Grudnia 2003r. pokonał Rob’a Van Dam’a o WWE Intercontinental Title. Umacniał on swój nick “Legend Killer” wyzywając Mick’a Foley?a, który słynął z walk Hardcore. Na lini był jego pas Intercontinental. W krwawej walce z udziałem pinezek oraz drutu kolczastego wygrał Randy.Dwa miesiące później wygrał z Shelton’em Benjamin’em i zachował swój pas. W lipcu na Vengeance, Orton stracił pas Intercontinental przeciwko Edge?owi. Po utracie pasu, stał się pretendentem do pasu World Heavyweight Championship po wygraniu 20 Man Battle Royal. Na SummerSlam pokonał Chris’a Benoit’a i zdobył mistrzostwo. Randy stał się najmłodszą osobą w historii WWE, która posiadała pas wagi ciężkiej, miał on wtedy 24 lata. Po walce Benoit pogratulował mu zwycięstwa. Następnej nocy Orton obronił mistrzostwo w rewanżu z SummerSlam przeciwko Benoit’owi. Evolution niebyło zadowolone z tego zwycięstwa.
 
Feud z Undertaker’em, Rated RKO (2005-2007)
Podczas gdy Batistia nosił Orton?a na swoich barkach, Triple H zadowolony podniósł kciuki do góry jednak po chwili  opuścił je w dół wykonując. Hunter, Ric i Batista zaatakowali Randy’ego w ringu. The Game ujawnił swoją zazdrość o tytuł i nakazał Ortonowi oddanie mu mistrzostwa, ale on uderzył w twarz pasem Triple H?a. Od tej chwili Orton rozpoczął feud z Evolution. Na Unforgiven Orton stracił pas na rzecz Triple H. Szukając zemsty zaatakował członków Evolution. Na Taboo Tuesday pokonał Ric’a Flair’a w Steel Cage Match. GM RAW ustalił, że na Survivor Series odbędzie się 4 vs. 4 Match. Team Randy’ego wygrał walke. W Styczniu 2005r. otrzymał kolejną szanse na zdobycie mistrzostwa, ale przegrał Six-Man Elimination Chamber Match. 10 stycznia na RAW Orton pokonał Batistę i stał się 1 Contenderem do pasa, który nadal był w posiadaniu Triple H?a, walka odbyć miała się na Royal Rumble. Niestety na Royal Rumble Triple H pokonał Ortona i zachował tytuł mistrza świata. W lutym 2005r. rozpoczął feud z Christian’em. 28 lutego na RAW “Superstar” Billy Graham powiedział Ortonowi “Go Where No Wrestler Gone Before”. Następnie na SmackDown! Orton stwierdził, że on sam zakończy Streak niepokonanego The Undertaker’a na WrestleManii. W Marcu 2005r. Randy drażnił The Undertaker’a, twierdząc, że on się go nie boi. Na RAW 14 Marca wykonał RKO na Jake’u “The Snake” Roberts’u a 21 Marca Orton wykonał RKO na Stacy Keibler. Na WrestleManii 21 Orton przegrał w Legend vs. Legend Killer Matchu z Takerem mimo pomocy ojca. Następnego dnia na RAW Orton stanął twarzą w twarz z Batistą, który dzień wcześniej na WrestleManii 21 stał się World Heavyweight Champion’em. Niestety pogorszyła się jego kontuzja barku podczas walki na Wrestlemanii , gdy pauzował pojawił się na RAW i został poinformowany przez Vince?a McMahon’a, że będzie on brał udział w drafcie co daje mu szanse powrotu na SmackDown, co też się stało 16 Czerwca. Odrodził się między nim oraz The Undertaker’em feud. Na SummerSlam The Undertaker przegrał przez odwrócenie uwagi przez ojca Randy’ego. Dwa miesiące później, Orton i Bob pokonali Undertaker’a w Handicap Casket Match. W następnym miesiącu, Orton był uczestnikiem co rocznego Elimination Match z drużyną SmackDown przeciwko Drużynie RAW na Survivor Series. W walce Randy pokonał Shawn’a Michales’a i Drużyna SmackDown odniosła zwycięstwo. The Undertaker był nieobecny gdyż Randy “zabił go” wrzucając do płonącej trumny. 16 Grudnia The Undertaker wyszedł na ring, i dał promo z udziałem druidów. Randy był na ringu i zrozumiał że nikt nie może zabić legendy. Jednym z druidów był ojciec Ortona Bob. Randy wykonał RKO z zaskoczenia. Po dziewięciu miesiącach feud został ostatecznie zakończony w Hell in a Cell Matchu na gali Armageddon, gdzie The Undertaker wygrał. Na Royal Rumble 2006r. Randy wszedł jako trzydziesty zawodnik. Jednak został wyeliminowany przez Rey’a Mysterio. Przed galą No Way Out, Orton wygłaszał lekceważące uwagi na temat Eddiego Guerrero, przyjaciela Mysterio, który zmarł kilka miesięcy wcześniej. Randy wygrał na No Way Out w #1 Contenders Match’u i otrzymał title shot’a na WrestleManii 22. Teodor Long dodał Mysterio do walki na WrestleManii. Ostatecznie na WrestleManii 22 odbyło się starcie Triple Threat o pas World Heavyweight a na niej Rey Mysterio pokonał Kurt Angle & Randy’ego Orton’a. 4 Kwietnia 2006r. Orton został zawieszony przez sześćdziesiąt dni za “nieprofesjonalne zachowanie”. W wywiadzie Randy powiedział “Moje zachowanie nie przystoi mistrzowi, którym będę jak wrócę”. W lipcu Orton powiedział, że jego zawieszenie wynika z palenia marihuany za kulisami. Randy powrócił w Czerwcu, gdzie wstąpił do rywalizacji z Kurt’em Angle’m. Na One Night Stand Kurt pokonał Randala przez Anklelock. Częste chant’y publiczności brzmiały “Orton Sucks D*CK”, “Orton’s a Homo” oraz “F*ck You Orton!”. Orton zaczął obrażać Hogana oraz flirtował wówczas z Brooke córką Hulka. Na SummerSlam, ponownie odbył się Legend vs. Legend Killer Match gdzie Hogan wygrał. Po niedawnej reformie D-Generation-X. Edge poprosił Randy’ego aby połączyli siły, by pokonać DX. Randy zgodził sie i razem stworzyli Tag Team “Rated-RKO”. Dwie pierwsze walki wygrało DX i szybko zdominowali RAW niedługo po tym stali się mistrzami Tag Team’ów. W ramach tego Rated-RKO zaatakowało Rica Flaira krzesłami co doprowadziło do wściekłości DX. Na New Year’s Revolution walka zakończyła się No-Contest. Ponieważ Triple H doznał kontuzji. 29 Stycznia Michaels musiał zacząć współpracować z John’em Ceną i pokonali Rated-RKO. W ciągu kilku tygodni aktualni mistrzowie Tag Team’ów (John Cena & Shawn Michaels) budowali wobec siebie nienawiść jednak ani Edge ani Randy nie zdobyli mistrzostwa. Nawet na Backlash w Fatal Four Way Match’u John Cena wygrał. Randy kontynuował “Legend Killer” atakując Shawna Michaelsa. Orton kontynuował swoje ataki, na RVD, Ric’u Flair’u, Dusty Rhodes oraz Sgt. Slaughter.

</span>
WWE Champion, The Legacy (2007-2011)
23 Lipca na RAW, Orton został uznany #1 Contender do pasu WWE na SummerSlam. Przed SummerSlam Randy zaatakował trzy razy Cene wykonując RKO. Jednak na SummerSlam przegrał po wykonaniu FU. Następnej nocy zażądał rewanżu ale jego prośbę odrzucił GM RAW. Randy poszedł do McMahon’a, ten także odmówił chyba że sprawdzi się tej nocy. Orton ingerował w starciu King Booker vs. John Cena.  Na tym RAW Randy wykonał Punt Kick na ojcu Ceny. Orton otrzymał rewanż na Unforgiven ale John wygrał przez dyskwalifikację gdyż Cena nie przestawał atakować go w narożniku (Cena oczywiście obronił pas). Po walce Randy ponownie zaatakował ojca Ceny. Orton dostał pas WWE Championship gdyż McMahon stwierdził że John Cena zostanie pozbawiony pasa gdyż ma kontuzję i zakończył feud Cena-Orton. Na No Mercy w Last Man Standing Match’u wygrał Randy Orton pokonując Triple H i odzyskał pas WWE Championship, który został wcześniej mu odebrany na tej samej gali. Po No Mercy Orton kontynuował swój feud z Shawn’em Michaels’em, który powrócił 8 października na RAW wykonując Sweet Chin Music na Ortonie. Na Cyber Sunday widzowie wybrali, że Shawn Michaels (59%) ma być przeciwnikiem na tej gali. Shawn wygrał przez DQ. Na Survivor Series  Orton wykonał RKO na Michaels’ie i zachował tytuł. Na WrestleManii Orton zachował pas WWE w Triple Threat Match’u z udziałem Ceny i Triple H. W następnym miesiącu na Backlash, Orton stracił tytuł w Fatal Four-Way Match. Na One Night Stand Triple H pokonał Randy’ego Ortona w Last Man Standing Match’u. Orton w tej walce złamał obojczyk. W tym czasie zmienił gimmick z Legend Killer na The Viper i zadebiutowało jego nowe theme “Voices”. Heel’owy Tag Team Cody’ego Rhodes’a i Ted’a DiBiase chciał zdobyć szacunek Randy’ego. Na Unforgiven zaatakowali CM Punk’a. 3 Listopada na RAW Orton wykonał Punt Kick na DiBiase. Natomiast 1 Grudnia stworzył sojusz z Rhodes’em i Manu. W następnym tygodniu pokonali Batiste i Triple H?a tworząc The Legacy. W dniu 25 stycznia na Royal Rumble Orton po raz pierwszy wygrał Royal Rumble eliminując Hunter?a. Na WrestleManii 25 Randy przegrał z Triple H?em. Orton zdobył tytuł na Backlash w Six Man Tag Team Matchu. Na Extreme Rules, Randy walczył z Batistą w Steel Cage Match’u. Batista wyszedł zwycięsko i zdobył tytuł WWE. Następnej nocy Legacy złamali rękę, zmuszając go do oddania tytułu. 15 Czerwca Orton odzyskał tytuł w Fatal Four-Way Matchu z udziałem Triple H?a, John’a Ceny oraz Big Show’a. Randy stracił pas na Breaking Point w I-Quit Match’u na rzecz Ceny. W Październiku na Hell in a Cell Orton odzyskał pas w Hell in a Cell Match’u. Na Bragging Rights Randy stracił pas w 60 Minut Iron Man Match. Zyskał go oczywiście John Cena. 11 stycznia 2010r na RAW Orton wygrał Triple Threat Match z pomocą Rhodes’a oraz DiBiase co dało mu szanse na walke o pas WWE na najbliższej gali PPV. Na Royal Rumble Randy nie wygrał walki przeciwko Sheamus’owi gdyż ingerował Rhodes co doprowadziło do DQ. Po walce Randy zaatakował Legacy (Cody’ego i Ted’a) 15 Lutego na RAW Randy został ponownie zdyskwalifikowany w rewanżu przez Legacy.  Orton i DiBiase brali udział w Elimination Chamber Match o pas WWE Championship na Elimination Chamber PPV. DiBiase wyeliminował Ortona po uderzeniu rurą przez Cody’ego. Następnej nocy w Six Man Tag Team Matchu Randy wziął odwet i zaatakował Rhodes’a i DiBiase. Na WrestleManii 26 Orton pokonał Rhodes’a i Dibiase w Triple Threat Match’u. Orton stał się Faworytem Fanów czyli po prostu facem. Po jego odejściu z Legacy, Orton skupił się na Jack’u Swagger’ze i tytule World Heavyweight, Orton odgrywał wtedy rolę babyface’a. Na Extreme Rules nie powiodło mu się zdobycie pasa. Na Over The Limit walka została zakończona podwójnym count-out’em. Natomiast na Fatal 4 Way Randy ponownie przegrał. 19 Lipca na RAW został #1 Contender do pasa WWE na SummerSlam. Orton wygrał walkę ale przez DQ bo Sheamus wniósł krzesło, zaraz potem Orton wykonał RKO. Na Night of Champions w Six-Pack Challenge Elimination Match o pas WWE Champion Randy w końcu wygrał po raz szósty pas WWE Championship. Po obronie swojego tytułu przeciwko Sheamus’owi na Hell in a Cell Randy rozpoczął feud z Wade’m Barrett’em. Po udanej obronie swojego tytułu z Wade’m na Bragging Rights & Survivor Series. Orton pokonał Barretta 22 listopada na RAW ale zaraz potem stracił tytuł po wykorzystaniu walizki MitB przez The Miz’a. Orton nie odzyskał swojego pasu na TLC oraz na Royal Rumble. W następnym miesiącu na Elimination Chamber Randy nie wygrał Elimination Chamber Match. Dwa tygodnie później odbył się Draft i Randy został przeniesiony na SmackDown. Ostatnią galą przed zakończeniem feudu z New Nexus’em było Extreme Rules gdzie zwycięsko wyszedł Randy Orton.
 
World Heavyweight Champion i Inne (2011-obecnie)
W dniu 29 kwietnia na SmackDown, Randy zadebiutował w Tag Team Match’u z Christian’em przeciwko Alberto Del Rio oraz Brudus’owi Clay’owi. W następnym tygodniu, Orton otrzymał szansę na tytuł World Heavyweight Champion przeciwko Christian’owi. Randy wygrał po raz drugi w karierze pas World Heavyweight Championship. Na Over The Limit oraz Capitol Punishment obronił go. W lipcu na Money In The Bank, Orton stracił tytuł po tym jak Christian opluł mu twarz co doprowadziło do utracenia kontroli nad sobą i Randy został zdyskwalifikowany za uderzenie poniżej pasa. W tej walce DQ doprowadzało do zdobycia tytułu na rzecz Christian’a. Miesiąc późnej na SummerSlam Orton odzyskał tytuł w No Holds Barred Matchu. Na SmackDown 30 sierpnia zakończył feud z Christian’em wygrywając w Steel Cage Matchu. Orton następnie wszedł w spór z Markiem Henrym po tym jak Mark stał się #1 Contender’em do pasa WHC. W ciągu najbliższych tygodni Henry zaatakował kilka razy Ortona zdobywając nad nim przewagę. Na Night of Champions, Orton stracił swój tytuł. Nie odzyskał go dwa tygodnie później na Hell in a Cell.14 Października na SmackDown, Randy wygrał 41 Man Battle Royal ale nie zdobył tytułu przez ingerencje Cody’ego Rhodes’a. Potem Randy pokonał Rhodes’a na Vengeance oraz na SmackDown 4 listopada w Street Fight Match’u. Randy ponownie odnowił feud z Wade’m Barrett’em i obie gwiazdy zostały kapitanami na 5 vs. 5 Match na Survivor Series. 11 Listopada Wade pokonał Randy?ego, jednak na RAW Orton wygrał przez dyskwalifikację. Jego Team na Survivor Series został pokonany. 9 Grudnia na SmackDown Orton & Barrett byli poddani Bead to Clock Challenge. Barrett pokonał Ezekiel’a Jackson’a w 7:53, a Orton zwyciężył z Dolph’em Ziggler’em w 7:51. Zwycięzca wybierał stypulacje na TLC PPV. Orton jako wygrany wybrał Tables Match. Randy wygrał na tej gali wykonując RKO podczas skoku Anglika z narożnika. Ich feud był kontynuowany i 23 Grudnia na SmackDown, Barrett dostał RKO na samochodzie. 30 Grudnia odbył się Falls Count Anywhere gdzie Wade popchnął Ortona i Randy spadł ze schodów. Randal dostał kontuzji przepukliny. 27 Stycznia 2012r. Orton powrócił na ring i zaatakował Barrett’a. 3 Lutego Orton pokonał Wade?a w No Disqualification Match’u i zakończył feud. Natomiast 14 Lutego na Raw SuperShow Orton doznał wstrząsu mózgu po tym jak Daniel Bryan zaatakował w głowę Randy?ego pasem WHC. Ze względu na to Randy został usunięty z Elimination Chamber Matchu na Elimination Chamber PPV i został zastąpiony Santino Marellą. Orton powrócił 2 Marca na SmackDown i walczył z Bryan’em. Na tym SmackDown Kane zaatakował Randy’ego. 5 Marca Randy wziął odwet i wykonał RKO na Big Red Monsterze. Przez kilka tygodni ich feud się rozwijał. Na WrestleManii 28 Kane pokonał Randyego, następnie na SmackDown w No Disqualification Match’u Orton wygrał. Ich feud dalej trwa i na Extreme Rules Randy zmierzy się z Kane’m w Falls Count Anywhere Matchu.
Inne
W 2004r. Randy pojawił się w programie Jimmy Kimmel Live! W którym promował Taboo Tuesday PPV. W Marcu 2007r. był w teleturnieju Deal or No Deal razem z  Edge’m, John’em Ceną, & Bobby’m Lashley’m. Randy miał drugoplanową role w filmie That’s What I Am razem z Ed Harris’em i Amy Madigan. W dniu 28 Marca 2012r. ogłoszono, że Randy Orton nie zagra w filmie Marine: Homefront z powodu swojej przeszłości z USMC.
 
Życie osobiste
W listopadzie 2005r. Orton ogłosił zaręczyny z Samanthą Speno. 21 Września pobrali się a w 2007r. ogłosili, że spodziewają się pierwszego dziecka. 12 Lipca 2008r. jego żona urodziła Alannę Marie Orton. Randy miał tatuaż na lewym ramieniu z napisem “USMC”. Orton cierpi na hipermobilne ramiona. Po tym jak złamał obojczyk w walce Last Man Standing na One Night Stand przeciwko Triple H,  odnowiła mu się ta kontuzja podczas wypadku motocyklowego.
Statystyki walk na PPV
Liczba stoczonych walk na PPV: 95
Wygrane: 44
Przegrane: 49
Remisy: 2
Liczba występów w main eventach gal PPV: 26
Liczba występów w walkach których stawką było WWF/E Championship lub World Heavyweight Championship: 46
Czas najdłuższej walki Ortona na PPV: Bragging Rights (2009) 60:00
Czas najkrótszej walki Ortona na PPV: Judgment Day (2007) 04:32
Liczba walk na PPV powyżej 30 minut: 7
Liczba walk na PPV poniżej 10 minut: 8
Wrestler z którym najczęściej Orton walczył na PPV: Triple H (18 razy) 
Gimmick/stypulacja walki w której najczęściej Orton występował na PPV: Elimination Match 7  (7 razy) 
Bilans walk na Wrestlemanii: 4 wygrane i 5 porażek 
Bilans walk na Summerslam: 5 wygranych i 3 porażki 
Bilans walk na Survivor Series: 6 wygranych i 3  porażki  
 
Ogólne informacje
Prawdziwe imię i nazwisko: Randal Keith Orton
Wzrost: 193 cm
Waga: 107 kg
Urodzony: 1 Kwietnia 1980 (wiek 32 lata) w Knoxville w stanie Tennessee , Stany Zjednoczone
Mieszka w Saint Charles, Missouri
Zapowiadany na ring jest jako pochodzący z St. Louis, Missouri
Debiut ringowy: 18 marca 2000
Debiut w WWF/E: 16 marca 2002 / 25 kwietnia 2002 (Debiut telewizyjny)
Trenowany przez: “Cowboy” Bob Orton
Federacje: M-MWA, OVW, WWF/E
 
Nazwiska ringowe
  • Randy Orton
Przydomki:
  • The Legend Killer
  • The Viper
  • The Apex Predator
Finishery:
  • O-Zone 2002-2003
  • RKO 2003-obecnie
  • Running Punt Kick 2007-obecnie
Akcje rozpoznawcze
  • Bodyscissors
  • Dropkick
  • European uppercut
  • Falling clothesline
  • Full nelson slam
  • Gutwrench elevated neckbreaker
  • Inverted headlock backbreaker
  • Knee drop
  • Lou thesz press
  • Olympic slam
  • Orton Stomp
  • Rope-hung DDT
  • Side belly-to-belly suplex
  • Snap scoop powerslam
  • Spinebuster sometimes into a sit out position
  • Superplex – zachowany po ojcu “Cowboy’u” Bob’ie Orton’ie
  • Wrenching chinlock
Tag Team’y i Stajnie
  • Evolution
  • Rated RKO
  • The Legacy
Mangerowie:
  • Ric Flair
  • “Cowboy” Bob Orton
  • Lita
  • Stacy Keibler
Them songi:
  • “Line in the Sand” – Motörhead (2003 ? 2004)
  • “Burn in My Light” – Mercy Drive (30 Sierpień 2004r. – 5 Maj 2008)
  • “This Fire Burns” – Killswitch Engage (3 Marzec, 2006)
  • “Voices” – Rev Theory (12 Maj, 2008 ? obecnie)
Pasy i Nagrody w WWF/E:
  • World Heavyweight Championship (3 razy)
  • World Tag Team Championship (1 raz) ? z Edge’m
  • WWE Championship (6 razy)
  • WWE Intercontinental Championship (1 raz)
  • Zwycięzca Royal Rumble (2009)
Inne ważne nagrody:
Według Wrestling Observer Newsletter:
  • Most Improved (2004)
Według: Pro Wrestling Illustrated
  • Feud roku (2009, vs. Triple H)
  • Najbardziej znienawidzony wrestler (2007, 2009)
  • Najbardziej rokujący wrestler roku (2004)
  • Najpopularniejszy wrestler roku (2010)
  • Żółtodziób roku (2001)
  • 1 miejsce w rankingu PWI na 500 najlepszy wrestlerów roku 2008
  • 2 miejsce w rankingu PWI na 500 najlepszy wrestlerów roku 2011
  • Wrestler roku (2009, 2010)
By być na bieżąco polub nasz fanpage
(Pamiętaj także o wybraniu tych ustawień na fanpage’u
najedź na “Lubisz To” -> Ustawienia.. -> Wszystkie wydarzenia)



Top