Aby przeczytać biografie The Rock’a kliknij czytaj dalej
Autorzy tłumaczenia: ShowOff Punk oraz 20Y2J12

Dwayne Douglas Johnson (ur. 2 maja 1972r.) znany również jako The Rock to amerykański aktor i wrestler, który obecne pracuje dla WWE gdzie jest WWE Champion’em. Johnson był piłkarzem zespołu College. W 1991 na University of Miami zdobył mistrzostwo krajowe a następnie grał w Calgary Stampeders w lidze Canadian Football. The Rock wkrótce stał się wrestlerem tak jak jego dziadek Peter Maivia oraz jego ojciec Rocky Johnson. Zyskał sławę w federacji World Wrestling Federation (WWF) w roku od 1996 do 2004 i był pierwszym wrestlerem trzeciej generacji w historii tej firmy. Johnson szybko stał się twarzą WWF, początkowo został zapowiadany jako „Rocky Maivia” a następnie jako „The Rock”. Stał się Heel’em jako członek w Nation of Domination w 1997. Dwa lata po tym jak dołączył do WWF zdobył WWF Championship i stał się jednym z najpopularniejszych mistrzów w historii. The Rock jest uważany za jednego z największych wrestlerów wszechczasów. Całkowicie posiadał 17 pasów w WWE – dziesięć tytułów World Heavyweight (WWF/E Championship osiem razy i WCW/World Championship dwukrotnie), WWF Intercontinental Championship dwukrotnie, WWF Tag Team Championship pięć razy, jest także Sixth Triple Crown championem. Johnson w 2000r. wygrał Royal Rumble. Autobiografia Rock’a została wydana w 2000r. i nosi nazwę The Rock Says… (napisana przez Joe’go Layden’a). Zadebiutowało to na liście The New York Times Best Seller i pozostawało tam przez kilka tygodni. Po raz pierwszy główną rolę zagrał w filmie Król Skorpion. Za tą role zapłacono mu 5,5 milionów dolarów, był to światowy rekord płacy dla aktora w głównej roli. Od tamtego wystąpił w wielu filmach ale najpopularniejsze to: The Rundown, Be Cool, Walking Tall, Gridiron Gang, The Game Plan, Get Smart, Race to Witch Mountain, Planet 51, Tooth Fairy, Doom, The Other Guys, Faster, Fast Five a niebawem Fast Six.
 
Szkolenie (1995-1996)

 

 
Podobnie jak jego ojciec i dziadek westlerami byli również jego wujkowie Afa and Sika Anoa’i (The Wild Samoans) oraz kuzyni Manu, Yokozuna, Rikishi, Rosey & Umaga. Kiedy Rock stwierdził że chce być wrestlerem jego ojciec początkowo opierał się ale w końcu zgodził się. Rocky walczył z The Brooklyn Brawler’em na house show’ie a potem przegrał walkę z Chris’em Candido & Owen’em Hart’em. Po zdobyciu USWA World Tag Team Championship z Steven’em Stewart’em Johnson podpisał kontrakt z WWF.

 

 
World Wrestling Federation/Entertainment
 
Początki w WWF (1996?1997)
Rocky zadebiutował w ringu jako Rocky Maivia. Johnson był początkowo nie zadowolony ale został przekonany przez Vince’a McMahon’a & Jim’a Ross’a. Dostał on przydomek „The Blue Chipper”. Zadebiutował na Survivor Series w 1996 roku w Eight-man elimination tag match. W dniu 13 lutego 1997r. zdobył swój pierwszy WWF Intercontinental Championship od Huntera Hearst Helmsley’go na Monday Night RAW. Potem pokonał Bret’a Hart’a przez dyskwalifikację. Na Rocky’ego leciały chanty „Die, Rocky, die!” & „Rocky sucks!”.
 
Nation of Domination (1997?1998)
Po utracie pasu na rzecz Owen’a Hart’a i kontuzji kolana. Maivia przeszedł na złą drogę i utworzył stajnie The Nation of Domination z Faarooqiem, D’Lo Brownem & Kamą. W tym czasie Rocky zmienił nazwę na The Rock. Rock w swoich promach obrażał publiczność, raz nazwał Kevin’a Kash’a brzydkim hermafrodytą. Na D-Generation X: In Your House: Stone Cold Steve Austin pokonał The Rock’a i zachował pas Intercontinental. Następnej nocy na RAW IS WAR, Austin bronił tytułu w rewanżu ale utracił go na rzecz The Rock’a. Doprowadziło to do rozpoczęcia feud’u z Austin’em oraz Ken’em Shamrock’iem między końcem 1997r. a początkiem1998r.. W marcu 1998r. The Rock zastąpił Faarooq’a jako lider The Nation of Domination. Na In Your House: Over the Edge obronił on pas w walce z Faarooq’iem. The Nation of Domination rozpoczęło feud z Triple H’em & D-Generation X. W ladder match’u na SummerSlam Triple H wygrał pas a potem na Breakdown: In Your House Rocky pokonał Ken’a Shamrock’a & Mankind’a w Triple threat steel cage match’u o pretendenta do WWF Championship. Następnie rozpoczął feud z Mark’iem Henry’m skutecznie rozbijając The Nation of Domination.
File:Intercontinental Champion THE ROCK.jpg
 
The Corporation, The Rock ‚n’ Sock Connection (1998-1999)
The Rock przeszedł Face Turn i został nazwany „The People’s Champion’em”. To doprowadziło do feud’u z Mr. McMahon’em, który miał problem z ludźmi. Na Survivor Series nastąpił double turn kiedy The Rock wziął udział w turnieju „Deadly Game” i wygrał z Mankind’em poprzez Screwjob. The Rock sprzymierzył się z Vince’m i Shane’m McMahon’em w stajni The Corporation. W dniu 13 Grudnia na PPV Rock Bottom: In Your House Mankind miał swój rematch o pas WWF. Mankind wygrał walkę ale Mr McMahon orzekł iż Rock nie klepał i zachował tytuł. Rocky kontynuował feud z Mankind’em o pas WWF. Na RAW IS WAR Mankind pokonał Rock’a po ingerencji Steve Austin’a. Następnie na Royal Rumble w „I Quit” Match’u Mankind przegrał walkę mówiąc I Quit. Jednak okazało się iż Mankind nie powiedział I Quit tylko było to puszczone nagranie z Sunday Night Heat. 31 stycznia Mankind wygrał tytuł za pomocą wózka widłowego w pustej arenie. Ich feud zakończył się 15 lutego w Ladder Match’u gdy Big Show wykonał Chokeslam z drabiny. The Rock stracił pas na WrestleManii XV na rzecz Steve Austin’a. Przegrał również rewanż na Backlash: In Your House. Choć Rock był nadal heel’em to jego umiejętności były dopingowane. Przeszedł Face Turn po tym jak został zdradzony przez Shane’a McMahon’a i rozpoczął feud z Triple H, The Undertaker’em & całym The Corporate Ministry. Rocky pokonał Triple H?a na Over the Edge a następnie przegrał z The Undertaker’em pas WWF na King of the Ring. Następnie przegrał walkę o pretendenta z Triple H?em po interwencji Mr. Ass’a. Wywołało to feud z nim a feud został zakończony walką „Kiss My Ass” na SummerSlam gdzie Rock wygrał. Jesienią The Rock założył Tag Team wraz z Mankind’em, który został nazwany The Rock ‚n’ Sock Connection. Złączenie tych zawodników okazało się bardzo trafne gdyż byli oni uważani za jednych z najbardziej rozrywkowych temów jak i zdobyli pasy trzykrotnie.
File:WWE - Sheffield 020499 (49).jpg
 
WWF Championship
 
Podczas Royal Rumble match’u 2000 zwycięzcą został Rocky. Za około miesiąc The Rock zwyciężył pojedynek z Big Show’em o prawo do walki o pas podczas WM. Jednak na gali zobaczyliśmy Fatal 4-Way: The Rock vs. Big Show vs. Hunter vs. Mankind. Galę jako WWF Champion opuścił Triple H. Na Backlash Rocky zwyciężył w rewanżu i został nowym mistrzem federacji. Na Judgment Day sędzią specjalnym w starciu The Rock vs. Hunter był Shawn Michaels, pojedynek wygrał The Game. Warto dodać że było to starcie o stypulacji Ironman match. Podczas King of The Ring The Rock, Kane i The Undertaker pokonali Triple H’a, Vince’a i Sheane’a McMahon’a po czym Johnson ponownie zdobył pas. Podczas No Mercy Rocky poniósł klęskę z Kurt’em Angle tym samym tracąc tytuł. Podczas No Way Out w 2001 roku The Rock pokonał Kurt’a i po raz szósty został mistrzem WWF Champion’em. Zwycięzca Royal Rumble Stone Cold zmierzył się na WrestleManii z mistrzem i wygrał przy pomocy Vince’a. Podczas Monday Night RAW odbył się Steel Cage match gdzie Hunter zainterweniował atakując The Rock’a młotkiem dzięki czemu Steve Austin zatrzymał pas.W połowie 2001 Rocky powrócił do WWF. Podczas SummerSlam pokonał Booker’a T i został WCW Championem. Jednak na No Mercy stracił tytuł na rzecz Chris’a Jericho. Na Survivor Series zobaczyliśmy 10- man Traditional Survivor Series Tag Team match, Team WWF  vs.Team Alliance. Starcie wygrał zespół WWF, po tym jak The Rock jako ostatniego wyeliminował Stone Cold’a. Na Vengeance Y2J pokonał The Rock’a w starciu o WCW Championship ich feud zakończył się na Royal Rumble 2002 gdzie to Jericho ponownie pokonał Dwayne’a w starciu o Undisputed WWF Championship. Podczas No Way Out 2002 zobaczyliśmy Johnson’a, który pokonał The Undertaker’a. Natomiast podczas WrestleManii X8 pokonał Hulk’a Hogan’a. Po krótkiej przerwie The Rock został po raz siódmy mistrzem WWF, na Vengeance wygrywał Triple Threat match przeciwko The Undertaker’owi i Kurt’owi Angle. Na SummerSlam 2002 Dwayne przegrał walkę o pas przeciwko Brock’owi Lesnar’owi. Następnie ponownie zrobił sobie przerwę. Podczas wydania SmackDown! 30 stycznia, 2003 The Rock powrócił. Zaraz potem przeszedł Heel Turn i pokonał na No Way Out Hulk’a Hogan’a. Podczas WrestleManii XIX Dwayne pokonał Steve Austin’a. Po tych zdarzeniach The Rock wspomagał Mick’a Foley’a w feudzie z Evolution, co doprowadziło do reaktywacji The Rock ‚n’ Sock Connetion. Na WrestleManii XX przegrali oni w Handicap match’u z Rick’iem Flair’em, Batistą i Randy’m Orton’em  po przypięciu Foley’a po akcji kończącej RKO.
File:The Rock Axxess 2002.jpg
 
The Rock po WrestleManii pojawiał się bardzo rzadko. Pojawił się w kilku segmentach jednak w wywiadach tłumaczył że nie jest związany kontraktem z WWE jednak ma dalej prawa do używania nazwy ‚The Rock’. W 2008 roku Rock wprowadził swojego ojca oraz dziadka do Hall of Fame.
 
Powrót i walka na WM (2011-2012)
14 lutego podczas RAW The Rock został zapowiedziany gospodarzem WrestleManii XXVII. Dwayne pojawiał się na tygodniówkach najczęściej poprzez satelitę. Podczas jego nieobecności w federacji zajmował się on karierą filmową. Podczas samej gali The Rock kazał wznowić walkę w wyniku DQ (chodzi o John Cena vs. The Miz o WWE Championship). Po wznowieniu Cena otrzymał Rock Bottom po czym Mike przypiął i obronił tytuł, jednak nie długo miał okazję się tym cieszyć gdyż otrzymał po chwili otrzymał People’s Elbow. Na następnym RAW John Cena wyzwał Rocky’ego na WrestleManię XXVII, Peoples Champion przyjął wyzwanie. Podczas jednego z RAW przed Survivor Series John Cena został zaatakowany przez Awesome Truth, więc John Laurinaitis pozwolił mu wybrać partnera na walkę podczas SS gdzie dobędzie się Tag team match. Cena wybrał The Great One?a który ostatecznie przyjął propozycję. Mimo ich rywalizacji pokonali The Miz’a i R-Truth’a w Main Evencie gali. Przez WrestleManią XXVII pogłębiali swój feud a walkę ostatecznie wygrał Johnson. Podczas 1000 odcinka RAW 23 lipca 2012 The Rock ogłosił że na Royal Rumble 2013 zmierzy się o pas federacji.
File:Rock and Cena shake hands.jpg
 
Finally (2013, obecnie)
W 2013 roku przed RR widzieliśmy konfrontacje Punk’a (obecnego mistrza) i Rock’a. Starcie na gali wygrał CM Punk jednak walka została wznowiona z racji tego iż The Shield zainterweniowało. Mimo obicia Dwayne pokonał rywala i zdobył WWE Championship, przerywając trwający 434 dni title run z tym pasem Brooks’a.
 
 
Statystyki walk na PPV
Stan na 4 marca 2013:
Liczba stoczonych walk na PPV: 77
Wygrane: 41
Przegrane: 34
Remisy: 2
Liczba występów w walkach których stawką było WWE Championship lub World Heavyweight Championship: 35
Bilans walk na Wrestlemanii: 5 wygranych i 4 porażki
Bilans walk na Summerslam: 3 wygrane i 2 porażki
Bilans walk na Survivor Series: 8 wygranych i 2 porażki
 
Statystyki walk w WWE:
Stan na 4 marca 2013:
Całkowita liczba walk: 826
Wygrane: 432 (52.3%)
Przegrane: 347 (42.0%)
Remisy: 47 (5.7%)
 
Ogólne informacje
Prawdziwe imię i nazwisko: Dwayne Douglas Johnson
Wzrost: 193 cm
Waga: 125 kg
Urodzony: 2 maja 1972 (wiek 40 lat) w Hayward, California
Zapowiadany na ring jest jako pochodzący z Miami, Florida
Debiut ringowy: 1995
Debiut w WWF: Listopad 1996 (Survivor Series)
Trenowany przez: Rocky Johnson, Pat Patterson, Tom Prichard
Federacje: USWA, WWF/E
 
Nazwiska ringowe
  • Dwayne Johnson
  • Rocky Maivia
  • Flex Kavana
  • The Rock
Przydomki:
  • „The People’s Champion”
  • „The Brahma Bull”
  • „The Corporate Champion”
  • „The Great One”
  • „The Most Electrifying Man in All of Entertainment”
  • „The Most Electrifying Man in Sports Entertainment”
  • „Rocky”
Finishery:
  • People’s Elbow / Corporate Elbow
  • Rock Bottom
  • Running shoulderbreaker (Rocky Maivia)
Akcje rozpoznawcze
  • Belly-to-Belly Overhead Suplex
  • Running Swinging Neckbreaker
  • Float-Over DDT
  • Running Thrust Lariat
  • Spine Buster
  • The People’s Elbow
  • Samoan Drop
  • DDT
Mangerowie:
  • Debra
  • Vince McMahon
  • Shane McMahon
Them songi:
 
Jako Rocky Maivia
  • „Destiny” – Jim Johnston (1996?1997)
Jako The Rock
  • „Nation Of Domination” – Jim Johnston (1997?1998)
  • „Do You Smell It” – Jim Johnston (1998?1999)
  • „Know Your Role” – Jim Johnston (Od 26 Września 1999r. do 2 Kwietnia April 2001 + czasem w 2004, 2007, 2008)
  • „Know Your Role” – Method Man (2000)
  • „If You Smell…” – Jim Johnston (Od 30 Lipca 2001r. do 20 Lutego 2003r.)
  • „Is Cookin'” – Jim Johnston (Od 23 Lutego 2003r. – z przerwami do 1 Marca 2004r.)
  • „Electrifying” – Jim Johnston (Od 14 Lutego 2011r. do dnia dzisiejszego)
Pasy i Nagrody w WWE/WWF/WCW:
  • WCW/World Championship (2 razy)
  • WWF/E Championship (8 razy)
  • WWF Intercontinental Championship (2 razy)
  • WWF Tag Team Championship (5 razy) ? z Mankind’em (3), The Undertaker’em (1) & Chris’em Jericho
  • Zwycięzca Royal Rumble w roku 2000
  • Triple Crown Champion
Inne ważne nagrody:
 
Według Wrestling Observer Newsletter:
      • Best Gimmick (1999)
      • Najlepszy w wywiadach (1999?2000)
      • Najbardziej Charyzmatyczny (1999?2002, 2011, 2012)
      • Najlepsza Poprawa (1998)
      • Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Wprowadzony w 2007)

</ul>

Według: Pro Wrestling Illustrated
      • PWI Walka Roku – The Rock vs. Mankind w „I Quit” Match’u na gali Royal Rumble w 1999r
      • PWI Walka Roku – The Rock vs. Hulk Hogan na gali WrestleMania X8 w 2002r
      • PWI Najpopularniejszy Wrestler Roku 1999, 2000
      • PWI Wrestler Roku 2000
      • 2 miejsce w rankingu PWI na 500 najlepszych wrestlerów roku 2000
      • 76 miejsce w rankingu PWI na 500 najlepszych wrestlerów „PWI Years” w roku 2003r.
Historia wyglądu The Rock’a:
Autorzy tłumaczenia: ShowOff Punk oraz 20Y2J12
Źródło tłumaczenia: http://en.wikipedia.org/wiki/Dwayne_Johnson

Grafika: psd-dreams.de oraz cagematch.net
Zapraszamy równiez na:
http://cmpunk-fani.blogspot.com

By być na bieżąco polub nasz fanpage
(Pamiętaj także o wybraniu tych ustawień na fanpage’u
najedź na „Lubisz To” -> Ustawienia.. -> Wszystkie wydarzenia)